Waarom ik even afwezig was…

Project Apart - lifestyle blog zwanger

Jaja, ik ben er weer. Terug van weggeweest. Zo voelt het ook wel echt want ik was echt even niet helemaal mijzelf begin dit jaar.

Laat ik bij het begin beginnen… nou ja, een paar weken later dan het begin….

In Januari heerste er een flinke griepepidemie in het land en aangezien ik in december ook al niet helemaal fit was dacht ik dat ik ook iets onder de leden had. Tenminste totdat een vriendin op bezoek was en grapte of ik niet zwanger was. Ik wimpelde het af maar ondertussen zat ik wel te rekenen. Zou het misschien toch zo zijn?

De volgende dag had ik het echt niet meer, en heeft Erik na zijn werk snel een test gehaald. Zodra hij thuis was rende ik meteen naar de wc. En er waren nog niet eens 5 seconden voorbij en het was al duidelijk. Hartstikke positief!!!

Je leest het goed… Ik ben zwanger!

Het eerste trimester zit er nu inmiddels op. Wat ben ik blij dat ik dat overleefd heb! Ik ben echt zoveel misselijk en moe geweest. Waar de meeste last hebben van ochtendmisselijkheid, was dat juist mijn “fitste” moment van de dag en werd ik tegen de middag juist niet lekker en werd dat de rest van der dag alleen maar erger. Is dit herkenbaar voor de moeders die dit lezen?

Voor mij was het totaal niet herkenbaar want toen ik zwanger was van Vera heb ik nooit ergens last van gehad. Niet misselijk, niet moe… Nou, dat heb ik nu wel dubbel en dwars teruggekregen volgens mij.

Er waren ook een paar lastige momenten waarbij het moeilijk was om ons babynieuws nog even ‘geheim’ te houden. Zo werd ik reisziek tijdens een busreis met collega’s (en ik kon omdat ik zwanger was niets innemen dus bleef echt enorm misselijk) en had ik voor mijn werk ook een superleuke ‘grill master’ cursus maar ik kon natuurlijk geen rood vlees eten. Wat best lastig is als daar een lekker biefstukje voor je neus gebakken wordt.

Gelukkig gaat het nu weer beter en is de misselijkheid bijna helemaal weg. Alleen met avondeten kan ik bij sommige maaltijden (zoals bami, spaghetti en vis) nog wel misselijk worden. Maar zolang het daar bij blijft hoor je mij niet (meer) klagen.

Nu kan langzaam aan het echte genieten gaan beginnen. Familie en vrienden zijn ingelicht over de komst van het volgende telg 🙂 Ook Vera weet nu dat er een baby in mama d’r buik zit.  We kunnen nu gaan nadenken over de babykamer, een naam verzinnen, met Vera boekjes lezen en filmpjes kijken over een broertje of zusje krijgen, kaartje uitzoeken, kleertjes kopen… zo leuk allemaal!

Ik begin trouwens al aan mijn broeken te merken dat ze strakker zitten en dat het zwanger zijn nu ook zichtbaar wordt. Dat wordt deze week ook nog eens shoppen voor mijzelf voor een paar nieuwe zwangerschapsoutfits 😉

Dit was mijn update voor vandaag. Je kan de komende tijd regelmatig berichtjes gaan verwachten die met de zwangerschap te maken hebben, dus hou de blog in de gaten 🙂

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here