Zindelijkheid als les voor mezelf?

Blog - Zindelijkheid en mindset

Wow, wat was ik trots vanmorgen! Siebe was naar de peuterspeelzaal geweest zonder pamper en had niet in zijn broek geplast. Zo knap! Afgelopen dinsdag had hij wel twee ‘ongelukjes’, maar nu geen! Ik gaf hem een grote high five en heb hem verteld dat ik trots op hem ben. Hij was zelf ook wel trots.

Dit is natuurlijk niet in één keer ontstaan. We zijn thuis al weken aan het oefenen en we zijn ook zeker nog niet op het punt dat ik ‘zindelijk’ zou noemen. Daarvoor hebben we nog een paar uitdagingen te gaan: zonder pamper middagdutje, zonder pamper boodschappen doen (zooo spannend! Vooral voor mij denk ik) en zonder pamper slapen ’s nachts.

Ik weet dat hij dit gaat kunnen over een tijdje. Elk kind wordt een keer zindelijk, toch? Maar misschien weet hij het zelf nog niet. Daarom vieren we elk klein stapje dat hij maakt. Met plaktattoo’s, high fives en complimenten. Zo willen we hem motiveren en zelfvertrouwen geven.

En als hij dan toch een keer in z’n broek plast? Dan worden we niet boos. Het kan gebeuren. Maar we stoppen niet. We gaan niet meteen terug op de pampers, maar gaan gewoon door. Anders leert hij het niet toch? Ongelukjes horen erbij. Daar leer je van.

Als je dit nu leest, klinkt dit allemaal best logisch toch? Waarom maken we het onszelf dan toch elke keer zo moeilijk als we zelf – als volwassene – iets nieuws willen leren of onze persoonlijke doelen of voornemens willen bereiken?

Om zelf te leren en te groeien gaan we volgens mij hetzelfde proces door. Je moet eerst een keer uit die comfortzone komen. Uit je pamper zeg maar. Je hoeft niet meteen hele dagen uit je comfortzone te gaan en er vol in te duiken (hele dagen zonder pamper te lopen). Je mag het met kleine stapjes proberen.

Siebe begon ook maar met een uurtje. Ging dat meteen goed? Nee, eerst plaste hij in z’n broek en daarna poepte hij op het vloerkleed… tjsa… dat hoort erbij zullen we maar denken. Maar we zijn niet gestopt.

Wanneer je voor het eerst zelf uit je comfortzone komt, zal je het waarschijnlijk ook niet makkelijk vinden en fouten maken. Het hoort bij het leerproces. Probeer het gewoon weer opnieuw. Net zo lang, tot je dat ene kleine stapje onder de knie hebt.

Heb je je eerste stap bereikt? Wees dan trots op jezelf. You did it! Ben je al bij je einddoel? Nee, maar je bent wel een stapje dichterbij. Dit mag je vieren! Wanneer je het hebt over je successen vieren, dan zijn dit dé successen. Niet alleen het einddoel.

Ik kan zo nog veel verder doorgaan met de vergelijkingen, maar you get what I mean right?

Als ik naar mezelf kijk – en ik denk dat ik niet de enige ben – dan kan ik hier stiekem toch wel weer wat van leren. Wees lief voor jezelf. Wees ook niet zo hard voor jezelf. Leren doe je met vallen en opstaan.

En als je iets graag wilt leren of bereiken. Begin met hele kleine stapjes. En met kleine stapjes bedoel ik serieus echt hele kleine stapjes. Het maakt niet uit of het dan gaat om afvallen/gezonder leven, meer tijd voor jezelf, een blog beginnen of een studie starten.

En als je dan een klein stapje hebt gezet. Wees trots op jezelf en vier je kleine successen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *